ماري در دل گراس

كريستوفر هيچنز / ليلا نصيري ها

دوازده آگوست 2006، گونتر گراس در مصاحبه‌ای درباره کتاب «پوست کندن پیاز» اعلام کرد که در سن 17 سالگی عضو شاخه نظامی اس‌اس بوده است. پانزدهم آگوست، نسخه آنلاین اشپیگل سندی را مربوط به ارتش آمریکا در سال 1946 منتشر کرد که عضویت گراس را تایید می‌کرد. با انتشار این خبر سیل انتقادات بود که از همه طرف به‌سوی گراس سرازیر شد. نویسنده‌ها، منتقدان ادبی و مورخان گراس را به‌خاطر پنهان‌کاری و افشای دیرهنگام این مساله سرزنش کردند. گراس 60 سال این موضوع را مخفی نگه داشته بود و فقط چند ماه پیش از چاپ زندگینامه‌اش این حقیقت را افشا کرد. شاخه نظامی اس‌اس از مهمترین ارگان‌های حزب نازی بود که نقشی کلیدی در هولوکاست داشت و در واقع، کنترل اردوگاه‌هایی را به‌عهده داشت که میلیون‌ها نفر در آن جان باختند.

گفت‌وگو با «خالقي‌مطلق» از چند جهت دشوار است. برخي از او و كارش با نوعي احترام و بزرگي ياد مي‌كنند و برخي هم با ديده انتقادي به مساله نگاه مي‌كنند.يكي او را تحسين مي‌كند و شاهنامه او را بهترين مي‌داند و يكي شاهنامه‌اش را نه كه بي‌اعتبار ولي كم‌اعتبار مي‌داند و همين داوري‌هاي اينگونه است كه گفت‌وگو با او را دشوار مي‌كند. وقتي با او قرار گفت‌وگو گذاشته بودم شاهنامه او را از نزديك نديده بودم. فقط بخش‌هايي از داستان‌هاي شاهنامه را با تصحيح او به صورت پراكنده خوانده بودم.استاد ايرج افشار ....

هر آنچه سخت و استوار است، دود می‌شود و به هوا می‌رود

بهار پراگ که از راه رسید، پراگی‌ها در آرزوی روزهای بهتر بودند و همین‌که آب‌وهوای شهر جور دیگری شد و بهار ناگهان رنگ پاییز گرفت، «میلوش فورمن» هم مثل خیلی‌ها از چکسلواکی فرار کرد و آمریکا را به کشوری که داشت زیر چکمه کمونیست‌ها دست‌وپا می‌زد، ترجیح داد. همه‌چیز تمام شده بود. گذشته قرار بود به ابدیت بپیوندد و همه روزهای خوش و ناخوش، خاطر‌اتی بود که باید با آنها کنار می‌آمد. فیلمی که همان ابتدای کار ساخت اسم بامسمایی داشت؛ «فرار از خانه»، هرچند ربطی به پراگ دور از دست نداشت و به داستان دختر نوجوانی می‌پرداخت که خانه‌اش در حومه نیویورک بود. فورمن، نخستین چیزی را که در آمریکا دید، روی پرده برد؛ دید که بزرگ‌ترها و بچه‌هایشان حرف يكديگر را نمی‌فهمند و این، به‌نظر او، فاجعه‌ای بود که نسل‌های بعد را هم به باد می‌داد.

ارتباط با دنياي خارج و عضويت در مجامع بين‌المللي يكي از مجاري اصلي اصلاح كشورها و نظام‌هاست. نظام‌هاي متصلب و اصلاح‌ناپذير به طور ناگزيري منزوي نيز هستند. آنها شيوه‌هاي رفتاري و مديريتي متناسب با نظام ارزشي استبدادي خود را دارند كه به سختي حاضر به بازنگري آنها هستند.اين شيوه‌ها تنها از مسير تعامل در سطح ملي و كنش با اقشار دروني جامعه به راحتي قابل اصلاح نيستند. كنش‌هاي بين‌المللي و مقتضيات تعامل با جامعه جهاني گهگاه مي‌تواند به گونه‌اي سهل‌تر يك نظام را به ضعف‌هاي دروني خود آگاه‌تر كند و آنها را در برابر ضرورت اصلاح و تغيير، انعطاف‌پذيرتر كند.

فوتبال را ستاره‌ها بازي نمي‌كنند

او فقط يك نفر است. سرمربي بزرگ فوتبال ايران در سال‌هاي طلايي كه گذر سال‌ها و همه حوادثي كه بر او گذشته هيچ از ابهت‌اش كم نكرده است. در فوتبال اين حوالي تنها يك نفر است كه همه، بي‌هيچ استثنايي به احترام نامش از جا بلند مي‌شوند و كلاه از سر برمي‌دارند. شخصيتي منحصربه‌فرد كه محبوبيت‌اش، حتي در داغ‌ترين سال‌ها، در اوج دوراني كه تاريخ همه چيز را مي‌شست و مي‌برد، ذره‌اي فروكش نكرد. كمتر پيش مي‌آيد كه كسي نزد هواداران فوتبال هم عزيز و هم معتبر باشد و حشمت مهاجراني مي‌تواند به خود ببالد كه اين همه را در خود داشته است. 

اقدام محمود احمدي‌نژاد درباره سازمان برنامه شجاعانه است اما...

حتي 2 سال رياست دولت براي مردي چون محمود احمدي‌نژاد كافي است تا او كارهايي انجام دهد كه نه تنها در 16 سال حاكميت اصلاح‌گرايان يا 30 سال استقرار دولت ديني بلكه در 80 سال عصر دولت مدرن در ايران بي‌سابقه است. دولت مدرن در ايران دست‌كم 80 سال سابقه دارد. پس از پيروزي انقلاب مشروطه در صد سال پيش دو دهه طول كشيد كه از دل هرج و مرج عصر مشروطه بناپارتيسمي ايراني متولد شود و رضاخان به دولت برسد و گرچه موفق نشد سلطنت ايران را به جمهوريت بدل كند اما از دل جنبش مشروطه، دولتي مطلقه را برآورد كه با دولت‌هاي مطلقه  پيش از آن فاصله داشت.....

در كنگره بيستم حزب كمونيست اتحادجماهير شوروي، وقتي كه خروشچف به شدت زبان به انتقاد از دوران حكومت‌داري استالين گشود و اختناق آن سال‌ها را نكوهش كرد، در آن سكوت مرگبار، ناگهان صدايي آرام در تالار پيچيد كه زير لب مي‌گفت:«تو، خودت مگر كجا بودي؟» خروشچف با خونسردي كامل پرسيد:« چه كسي بود كه سوال كرد؟» كسي جواب نداد.خروشچف بازهم سوال را تكرار كرد اما هيچ‌كس را اين شهامت نبود كه پاسخ گويد. پس آنگاه جانشين استالين پاسخ پرسش را خود گفت:«من در همان جايي بودم، كه الان تو هستي، مي‌ترسيدم!» ...

وقتي كه فلسفه متولد و سپس در آكادمي آتن به بلوغ رسيد، مدینه فاضله هم دغدغه انسان بوده است. اعتقاد به چنين مدینه اي ذاتاً مذموم نيست و به عنوان يك هدف در افق دوردست، براي فعاليت امروزي ما جهت‌دهنده و راهگشاست، ولي كاربرد آن در همين حد است. اما اگر فرد يا گروهي قصد پياده كردن چنين ايده‌اي را با اتكا بر قدرت حكومت و ابزارهاي مادي و قانوني داشته باشد، نتيجه آن پديده‌اي كريه خواهد شد و بخشي از تجربه قرن بيستم بشر در مبارزه با همين پديده سپري شده است. حتي تجربيات غيرحكومتي آن هم نتايج مخدوشي داشته است. کمونهای اجتماعي كه نوع خاصي از رابطه زن و مرد را آرماني و مطلوب مي‌دانست، بي هيچ فشاري از جانب ديگران به سرنوشت ناخوش‌آيندي مبتلا شدند.

اصولگرايان ايراني و آرمانشهر اسلامي

آيا شما اصولگرايان ايراني در عملكرد خود به نوعي به دنبال عملياتي‌كردن يك نگاه آرمانشهري نيستند و تا حدودي نگاهي يوتوپيايي و خارج از واقع به سياست نداريد؟ 

سوال بسیار سختی است زیرا این جریان سیاسی در کشور در حال حاضر افق و راه دست یافتن به آرمان‌های خود را تدوین نکرده و این یکی از بحث‌های جدی است که بر جریانات سیاسی وارد است. به طور مسلم آنها یک نگاه کلان دارند که الهام گرفته‌شده از اعتقادات و مبانی دینی است.در زمینه عدالت چارچوب‌های کلی این قضیه مشخص است ولی در اینکه در مقام تدوین این قضیه برآمده باشیم و راهکارهای رسیدن به عدالت مورد نظر اسلام را در امروز  فراهم کرده باشیم،این مقوله‌اي است که شاید بتوان آن را از مشکلات اساسی ما تلقی کرد.....

درباره کتابی که نسخه یوتوپیایی برای جهان را رد مي‌کند

استوارت جفری- گاردین / ترجمه فرزانه سالمی

وقتی توماس مور در کتاب معروفش اصطلاح «یوتوپیا» یا مدینه فاضله را به کار برد، دو معنی را برای آن متصور شد: «جای خیلی خوب» و «هیچ جا». پنج قرن از زمان انتشار کتاب مور مي‌گذرد و حالا «جان گری» فیلسوف معتقد است که ما معنی دوم را به کلی از اصطلاح یوتوپیا کنار گذاشته‌ايم؛ و به‌رغم نمایش ناکامي ‌ایدئولوژی یوتوپیا در قرن بیستم، همچنان به نسخه‌های قدیمی چنین توهمی پایبند مانده‌ايم......

رجايي و دغدغه هانري كوربن / نفيسه زارع‌كهن

عليرضا رجايي از فعالان ملي – مذهبي و دانش‌آموخته علوم سياسي است. او اگرچه معتقد است كه سخن گفتن از دغدغه‌ها و ذهنيات جالب است اما وقتي در برابر اين سوال قرار مي‌گيرد كه دوست داريد كدام روشنفكر و فيلسوف را در دنيا ملاقات كنيد، مي‌گويد: «انگيزه خاصي براي ديدن كسي ندارم.»....

گفت‌وگوی دکتر حسین قاضیان با شهروند را امروز خواندم و آنقدر از بازگشت این چهره متفکر که مفتخر به دوستی دیرینه با او هستم، به وجد آمدم که پس از چندی دوباره به حال و هوای نوشتن بازگشتم.دکتر قاضیان در این مصاحبه به تعریف پوپولیسم و موقعیت آن در عرصه سیاسی ایران می‌پردازد و با نقد رادیکال روش‌های پوپولیستی، رویکرد عقلانی و نخبه‌گرا به سیاست را می‌ستاید. ایشان به شدت توصیه می‌کنند که الگوی پیروزی احمدی‌نژاد، اصلاح‌طلبان را اغوا نکند که به دام پوپولیسم بیفتند و در عقلانیت‌زدایی از عرصه سیاسی با او هم‌داستان شوند.......

پرويز ورجاوند به روايت كوروش زعيم

 چهل روز قبل بود كه پرويز ورجاوند، سخنگوي جبهه ملي ايران و وزير فرهنگ دولت موقت مهندس بازرگان با زندگي وداع گفت و همخانه مرگ شد. در چهلمين روز درگذشت ورجاوند به ديدار كوروش زعيم رفتيم تا كمي بيشتر از آن مرحوم بشنويم. اين را مي‌دانستيم كه ورجاوند و زعيم دوستي‌اي ديرينه دارند،‌ الفتي كه زعيم وقتي فنجان چاي را روي ميز مي‌گذارد، درباره آن مي‌گويد: «هر روز با يكديگر چندين مرتبه تماس داشتيم. مرحوم ورجاوند درددل‌هايش را با من مي‌كرد، خلاصه روزگاري با هم داشتيم.»...

جعفر‌توفيقي در دانشگاه / نفيسه زارع‌كهن

آخرين تصويري كه از جعفر توفيقي در يادهاست، (جداي از حضور او در قاب رسانه‌ها) حضورش در دو سال پاياني دولت خاتمي به عنوان وزير علوم در ساختمان وزرات علوم است.وي كه اكنون چهار سال است از پست وزارت خداحافظي كرده  گذران روزهاي خود را چنين به تصوير مي‌كشد: «من قبل از پايان دولت آقاي خاتمي هم عضو هيات علمي دانشگاه تربيت مدرس بودم و كار اصلي‌ام تدريس و تحقيق بوده و هست. بنابراين الان هم در دانشكده ....

راه حل: یک «ماگناکارتا» جهانی

ترجمه : کاوه شجاعی

دنیای متمدن به خطر افتاده است. بنیادگرایی و گسترش سلاح‌های کشتار جمعی همچنان شدت می‌گیرد و کشورهای خطرناک با پذیرش کمترین مسوولیت به راه خود می‌روند. در این میان تروریست‌ها و دیکتاتورها با وجود ابراز تمسخر - یا حتی نفرت‌شان - نسبت به بنیادهای تمدن غربی، در پهنه دیپلماسی جهاني با خوشامدگویی مواجه مي‌شوند. اكنون دیگر مساله‌ای به نام «تعهد» یا «کمک به نوع بشر» راهنمای دولت‌ها نیست، گويي كه اینها واژگانی شکست خورده‌اند.....

بحرين يكي از كشورهايي معرفي مي‌شود كه در چارچوب طرح موسوم به «هلال شيعي» مي‌تواند اهميت استراتژيك ويژ‌ه‌اي داشته باشد. طبق آمارهاي رسمي اگر كل جمعيت مسلمانان جهان را يك ميليارد و 453ميليون نفر بگيريم بيش از 206ميليون آن شيعيان هستند. مطابق همين آمار پنج كشوري كه بيشترين تعداد شيعه را در خود جاي داده به ترتيب ايران، پاكستان، هند، عراق و تركيه هستند. همچنين ايران، آذربايجان، بحرين و عراق به ترتيب داراي 90، 80، 70 و 65درصد جمعيت شيعه هستند. هم‌اكنون در دو كشور ايران و عراق قدرت در دست شيعيان است و در بحرين و لبنان نيز با وجودي كه شيعيان در مركز قدرت سياسي قرار ندارند اما به دليل داشتن اكثريت جمعيتي(در بحرين) و توان تاثيرگذاري(در لبنان) به صورت يك نيروي بالقوه و روبه‌رشد .... 

وقتي كه محمدرضا پهلوي در 14 دي 1347 در كنفرانسي مطبوعاتي در دهلي گفت: «اگر اهالي بحرين نمي‌خواهند به كشور من ملحق شوند ايران ادعاهاي ارضي خود را در مورد اين مجمع‌الجزاير پس مي‌گيرد و خواسته اهالي بحرين را اگر از نظر بين‌المللي مورد قبول قرار بگيرد مي‌پذيرد.» (هوشنگ مهدوي، سياست خارجي ايران در دوران پهلوي، ص 363) شايد نه او و نه مشاوران نزديكش و نه حتي متفكران و روشنفكران ايران و منطقه به ذهنشان هم نمي‌رسيد كه 10 سال بعد توفان انقلاب اسلامي ....

 نظم جهاني ليبرال دموكراتيك كنوني با دو معضل مواجه است؛ معضل نخست و كم‌اهميت‌تر راديكاليسم اسلامي است. اگرچه طرفداران راديكاليسم اسلامي در تضاد كامل با ليبرال دموكراسي قرار دارند و اين جنبش اغلب تهديد فاشيستي جديد خوانده مي‌شود، اما خاستگاه راديكاليسم اسلامي جوامعي است عموما فقير و عقب‌مانده. اين جوامع در موقعيتي نيستند كه بتوانند آلترناتيوي عملي براي مدرنيته ارائه كنند و تهديد نظامي چشمگيري هم براي جهان توسعه‌يافته محسوب نمي‌شوند. آنچه موجب مي‌شود راديكاليسم اسلامي خطرآفرين باشد استفاده احتمالي از سلاح‌هاي كشتار جمعي به‌خصوص توسط گروه‌هاي مستقل و غيردولتي است...

تنها كمي پس از يك دهه‌ونيم از سقوط كمونيسم و پيروزي ليبرال- دموكراسي كه موجب شد غرب سرمستانه از «پايان تاريخ» سخن بگويد، تاريخ مجددا با تمام قدرت به راه افتاده است. نگراني و واهمه از ظهور ايدئولوژي يا سيستمي آلترناتيو و غيردموكراتيك جاي آن شادماني اوليه را گرفته و البته فاصله زماني اين دو در مقياس تاريخي بسيار كوتاه است.....

به باور برخي از متفكران، پدپده بنيادگرايي به خصوص در دنياي اسلام، پديده‌اي مدرن است و نبايد ريشه‌هاي آن را در جهان سنت جست‌وجو كرد.اگر منظور از مدرن بودن بنيادگرايي اين است كه اين پديده در تاريخ دنياي اسلام بي‌سابقه بوده و همزمان با فراگيرشدن مدرنيسم در سطح جهان، ظهور يافته است، چنين تعريفي شايد تا اندازه‌اي پذيرفتني باشد.همچنين اگر منظور از مدرن بودن بنيادگرايي آن است كه بنيادگرايان مردمي سنتي نيستند و از ابزارهاي مدرن براي تحقق اهداف خود...

اينكه در جامعه‌اي به نام پاكستان چرا شاهد گستردگي وسيع بنيادگرايي هستيم به راحتي و وضوح قابل فهم و درك است. در پاكستان بايد توجه داشت كه دو سيستم ارزشي متفاوت در كنار يكديگر وجود دارند. در بين اكثر نخبگان اين كشور ارزش‌هاي فرهنگي شبه‌مدرن قابل رويت است. شبه‌مدرن به اين معناست كه جنبه‌هاي ابزاري و تكنولوژيك مدرنيته كاملا  هضم شده است و نخبگان اعتبار آنها را به شكلي كاملا نهادينه در آغوش گرفته‌اند. اما جنبه‌هاي باوري، اعتقادي، تعريفي و تحليل‌كننده مدرنيته به طور يكپارچه هضم نشده‌اند بلكه بعضي از مولفه‌ها و مقوله‌ها كه ظرفيت فكري و رواني براي جذب آنها وجود دارند نهادينه مي‌شوند. يكي از ويژگي‌هاي كشورهاي تحت استعمار انگلستان اين بود كه اين كشور توجه را معطوف به اين مي‌كرد كه نخبگاني پرورش‌يافته كه ارزش‌ها ....

روايتي از زندگي عبدالمجيد مجيدي، آخرين رئيس سازمان برنامه در حكومت پهلوي

 عبدالمجيد مجيدي يكي از مهره‌هاي شاخص و از بازيگران جدي و در عين حال منتقد عصر پهلوي دوم بود كه در سال‌هاي دهه 40 به صحنه سياسي كشور پرتاب شد. نام او نخستين بار زماني بر سر زبان‌ها افتاد كه حسنعلي منصور عده‌اي از تكنوكرات‌هاي جوان را در جمع سياسي خود دعوت كرد. عبدالمجيد مجيدي اما اين چنين وارد عرصه سياسي شد: «خوب‌ يادم‌ هست‌ روزي‌ كه‌ مرحوم‌ منصور در منزلش‌ به‌ من‌ گفت‌، «شما بيا با سمت‌ همكار نزديك‌ نخست‌‌وزير در نخست‌‌وزيري‌ با شخص‌ من‌ كار بكن‌.» من‌ به ‌او گفتم‌، «آقا، بنده‌ اين‌ سمت‌ برايم‌ خيلي‌ زود است‌....

یکی از وجوه مهم افتراق میان کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه نحوه حضور نظامیان در فعالیت‌های سیاسی حکومت است. فقدان توان این کشورها در حفظ زیرساخت‌های مدنی، فرصت خوبی برای دخالت نظامیان در سیاست فراهم آورده که این امر به خودی خود حکومت را به سوی اقتدارگرایی و فساد سوق می‌دهد. پاکستان نیز در جنوب آسیا از چنین خصلتی برخوردار است. جدا از دخالت گسترده مستقیم و غیرمستقیم نظامیان در سیاست و اقتصاد، نزدیک یک‌سوم کل بودجه کشور به مصارف نظامی و هزینه‌های جاری ارتش اختصاص می‌یابد و این...

1- محمدصفي اصفياء

برنامه‌ريزي وظيفه اصلي سازمان است و اين شاخه بايد تقويت شود تا سازمان به جاي اينكه در برابر دستگاه‌هاي اجرايي قرار بگيرد در كنار آنها به تقويت و تجهيز دستگاه‌ها كمك كند. اين تقويت بايد از طريق راه‌هاي مختلف مانند تخصيص اعتبار براي استخدام در طرح‌هاي عمراني و تقويت مهندسان مشاور و پيمانكاران بخش خصوصي باشد يعني سازمان بايد كارشناس و متخصص استخدام كند و پس از آموزش برنامه‌ريزي آنها را به دستگاه‌هاي اجرايي منتقل كند. از طرف ديگر اضافه شدن بحث بودجه‌ريزي و تخصيص اعتبارات جاري به دستگاه‌ها توسط سازمان نيز ايده بسيار خوبي خواهد بود.جايگاه سازمان نيز بايد اولي‌تر از وزارتخانه باشد زيرا اگر سازماني تبديل به يك وزارتخانه شود تحت تاثير فشارهاي نخست‌وزير و هيات دولت عملكرد فرمايشي....

سازمان مديريت تصوير رييس جمهور وقت است

 - سال 86 مصادف با 60سالگي نظام برنامه در ايران بود اما 60سال تجربه مانعي براي حل تدريجي مهمترين سازمان برنامه‌ريزي كشور در درون نهاد رياست‌جمهوري نشد. حكم به پايان ماموريت سازمان در 18تير 86 صادر شد تا اين نهاد خسته اما پرتجربه كشور متن تصميم‌سازي را به مقصد حاشيه ترك كند. سازماني كه  پيش از انقلاب بالا نه كمونيست‌ها خواندش مزد تلاش مي‌گرفت  پس از انقلاب با اتهام پايگاه ليبرال‌ها از نظر سازماني، سازمان برنامه با شكل و رويه 60 سال گذشته به تاريخ پيوسته است و از چند روز ديگر بايد شاهد واحد اداري با نام «معاون برنامه‌ريزي و نظارت راهبردي » باشيم. اما مسعود روغني زنجاني يكي از پرسابقه‌ترين روساي سازمان، تحليل ديگري دارد. او با استناد به تجربه‌هاي تاريخي معتقد است...

سازمان ترمز وعده ها بود 

مهرماه 1358 درست در بحبوبه درگيري‌هاي كردستان عزت‌الله سحابي به سازمان برنامه‌و‌بودجه مي‌رود تا بعد از علي‌اكبر معين‌فر دومين رئيس سازمان برنامه‌ و بودجه بعد از انقلاب باشد. سحابي كه تا تيرماه 1359 سكان هدايت سازماني برنامه و بودجه را در دست د اشت با سوداي تشكيل يك سازمان مقتدر كه رهبر توسعه كشور باشد پا به سازمان مي‌گذارد و او مدل سوسياليستي برنامه‌ريزي در گاسپلان شوروي و مدل اقتصاد آزاد برنامه‌ريزي در kpo كره را الگويي براي نهاد برنامه‌ريزي در ايران در نظر مي‌گيرد و در جهت تقويت اهرم‌هاي نظارتي سازمان تلاش مي‌كند. عزت‌الله سحابي اكنون پس از گذشت نزديك به سه دهه از آن دوران صحبت از عقب‌گرد تاريخي سازمان مديريت با يك دستور ارتجاعي از سوي دولت كه با چاشني پوپوليسم همراه ....

يكصد و سي و سومين جلسه شوراي عالي اداري به رياست محمود احمدي‌نژاد رئيس‌جمهوري شامگاه دوشنبه 18 تير برگزار مي‌شود. دستور كار شورا از جلسات قبلي به درخواست احمدي‌نژاد به بررسي تشكيلات كلان دولت اختصاص يافته است. براساس درخواست رئيس‌جمهوري قرار شد شوراي عالي اداري به جاي پرداختن به ادغام‌ها يا انفكاك‌هاي موردي سازمان‌ها به تدوين بسته سياستي بپردازد كه دستگاه‌ها براساس آن، اقدام به اصلاح ساختار ....

تيرماه  سال  1356  است و كشور با نارضايتي روزافزون عمومي‌ و مشكلات فراوان اقتصادي مواجه است كه   اميرعباس هويدا از سمت نخست‌وزيري بركنار و آموزگار به جاي وي معرفي مي‌ شود  تا با  وارد كردن اعضاي جديد و جوان كابينه‌ درصدد جلب نظر مخالفان برآيد . در جلسه معرفي وزراي كابينه‌اي كه قرار است سكوي پرش به دوره «آزادي‌، پيشرفت و دموكراسي‌» باشد، محمد يگانه براي رياست سازمان برنامه و بودجه معرفي مي‌‌شود، اما يگانه با ماموريتي مواجه مي‌‌شود كه برخلاف ميل و نظر كارشناسي او است. يگانه به دستور آموزگار بايد سازمان بزرگ برنامه و بودجه را تا سطح يك اتاق فكر با تعداد معدودي افراد كوچك كند و در نتيجه امور مربوط به بودجه‌ريزي بايد  از ....

از «باب همايون» تا خيابان سپه، راه آنقدر طولاني نيست كه طهماسب مظاهري را براي مدت زماني طولاني در بهت و ناباوري نگه دارد. اتفاقا او قرار است براي بررسي «لايحه مبارزه با پولشويي» در كميسيون اقتصادي مجلس حاضر شود.از سوي ديگر محمدعلي ابطحي، معاون پارلماني رئيس‌جمهور، مجبور نيست راهي طولاني بپيمايد تا نامه مهم محمد خاتمي را به مهدي كروبي برساند. چند دقيقه بعد كابوس صبحگاهي طهماسب مظاهري رنگ واقعيت مي‌گيرد نامه‌اي كه محمدعلي ابطحي به مهدي كروبي مي‌رساند، حكم محمد خاتمي براي تغيير كابينه است و اين حكم يعني بركناري طهماسب مظاهري از وزارت اقتصاد....